De Recruiter aan het Woord

[00:00.8]
Welkom bij de Recruiter aan het woord. Mijn naam is Joris Verhoeven. In deze podcast voer ik inspirerende gesprekken en deel mijn inzichten over het mooiste vak dat er is: recruitment. Blijf luisteren en ontdek hoe jij het verschil kunt maken.

[00:21.7]
Welkom terug! Dank je. Ja, d-d-d-dat zie ik wel. Het is echt alweer een tijd geleden. Volgens mij anderhalf jaar zo, dat we op mijn kleine locatie in Den Bosch zaten. Ja. En nu lekker in Vught. Ja, dus dat is sowieso al perfect. En vaak is deel twee minder goed dan deel één. Maar vandaag gaan we dat keren.

[00:38.8]
Want we gaan een ander concept gaan we introduceren. Heel excited. Maar ik vind het wel eerst even leuk om, om, te vertellen waarom wij hier nu samen zitten. In mijn beleving is het zo gegaan dat ik op een gegeven moment, jou belde, want ik had wat dingen gelezen over Gen Z en daar ga ik wel weer eventjes, een stickje plakken en zo.

[00:58.1]
Ja, ja, En over werkweken. En dat ik op een gegeven moment zei tegen jou van: we moeten echt af van die acht uurige werkdag, we moeten naar een zes uurige werkdag. Ja. En toen heb ik jou gebeld van: wil je daar met mij een keer een podcast over opnemen? Ja, in eerste instantie had ik het boze hoorn opgegooid omdat ik het zo oneens was. Maar toen belde jij terug en toen Toen zei je toch ja Puur omdat jij het ook leuk vindt om in beeld te komen, hè?

[01:18.3]
Ja, dat is echt mijn dingetje. Ja. Ja. Maar wat hebben we gedaan? We hebben. Op deze pagina hebben we tien stellingen door ChatGPT laten maken. Nadat wij wat informatie hebben gegeven. Ja, kunnen we daar heel even een momentje bij stilstaan dat jij AI omarmd hebt. Zeker.

[01:38.2]
Dat is toch wel een revolutie, hè? Ik vond het ook wel gaaf dat jij mij een compliment gaf over de manier van prompten. Mijn manier van prompten. Zelden dat ik iemand zo zachtaardig heb zien prompten. Nee, en het resultaat mag er zijn, hè? Ja, dat. Althans. Dat is dadelijk. Dat moet nog blijken. Ja Ja Maar dat kan niet anders.

[01:55.7]
Nee, dat kan niet anders. Dat kan niet anders. Maar wat we gaan doen. Hier staat een, dit is dan weer heel erg niet Gen Z. Hier staat een, een bol en daarin zitten de nummers één tot en met tien en hier staan tien stellingen op. En die tien stellingen. Ik kijk naar die camera. Ik moet naar die camera kijken.

[02:12.2]
En die tien stellingen, die staan, staan erop. Dus we trekken er eentje en dan zeggen van het is nummer drie en dan lees ik stelling nummer drie en dan gaan wij daar leuk even over praten. Oh, ik dacht in eerste instantie dat ik het eigenlijk begreep, maar nu ben ik echt helemaal kwijt. Nee Dus drie hoort bij drie. Juist. Nou.

[02:28.0]
Maar als jij nou zegt van: ik trek nu nummer drie, maar ik wil toch nummer vijf horen, dan lees ik nummer vijf voor jou. Want wij weten allebei niet, en dat is echt waar, wij weten allebei niet welke stellingen dat er uiteindelijk uitgepoept zijn. Zeg je dat zo? Nou, bij deze.

[02:43.8]
En wat we dan wel even moeten doen, is dat we nummertjes aan de kant leggen, want anders zitten we dadelijk vast aan stelling drie Drie keer stelling drie. Ja. En dan drie keer een andere mening. Dat ook niet eerlijk naar onze waardering. Gewoon als een blad aan de boom. Ja. Nou vind ik dit. Ja. Nou. Dus, zullen we beginnen? Ja, graag.

[02:59.3]
We koersen op een half uur, dus we kijken wel of dat we één, twee, vijf of misschien alle tien de stellingen. Dan zijn we wel, tachtig procent van de Gen Z'ers zijn we kwijt. Daar wel. Maar de mensen die het nog volhouden om te, te, af te luisteren. Compliment. Maar hoe houden we ze vast dan? Ja, snacken we wel kort. Ik denk dat.

[03:15.4]
Dus we moeten alle tien moeten we in een half uur behandelen. Daar gaan we voor. Nou hup. Nou. Maar waarom doen we dan die nummers? Ja, dat weet ik ook niet. D-d-d-dat is leuk voor de, leuk voor de niet Gen Z'ers die kijken. Nee, jij. Ja, maar daar gaan we. Zal ik dan?

[03:31.9]
Naar nummer drie. Één Dat is mijn voorbeeld. En dat ook mijn geluksgetal, dus dat is ook wel heel erg toevallig. Echt? Ik heb bijna zeven, dus ik hoop dat die ook nog, Nummer drie.

[03:45.0]
Wie in zes uur meer presteert, verdient hetzelfde als iemand die acht uur werkt. Wie in zes uur meer presteert, verdient hetzelfde als iemand die acht uur werkt. We, we moeten misschien even voor, voor onszelf, maar ook voor de kijkers heel even die zes uurige werkdag een beetje uitdiepen.

[04:03.2]
Nou, maar ik denk dat die, als wij die stelling gaan beantwoorden of dat we daar onze mening over nemen, dat we het vanzelf uitdiepen. Oké. Want ik ben het hier, eigenlijk ben ik het hier niet mee eens. Wie in zes uur meer presteert. Die moet hetzelfde krijgen. Zeker. Of vind dat hij dan meer moet krijgen?

[04:19.3]
Nee, verdient hetzelfde als iemand die acht uur werkt. Oh, ik ben het er dus wel mee eens, maar ik denk niet dat je kunt vragen van iemand die dan, stel dat we naar die zes uurige werkdag gaan en stel dat dat het nieuwe normaal wordt, dan, vind ik niet dat we letterlijk kunnen stellen dat iemand meer moet presteren dan dat hij in die acht uur zou moeten doen.

[04:39.9]
Ja, ja, los daarvan, hoe meet je dat? Dat. En B: ik denk dat op het moment dat je naar een zes uurige werkdag gaat die mogelijk toch verspreid is over acht of tien uur in een dag. Ja. Productiever. Dat je als mens veel productiever bent en dus hetzelfde of misschien wel meer, bereikt dan wanneer je acht uur aan een stuk achter je laptop zit.

[05:01.0]
Of in de auto zit, of weet ik veel. Ja. Achter een balie staat of aan een lopende band. Ja. Snap je? Dus. Daar zit denk ik ook een belangrijke nuance die je, die je aangeeft. Kijk, ik denk dat het anders is. Een zes uurige werkdag. Nou, kijk, kijk naar ons werk. In principe als je een laptop en internet en een telefoon hebt, kun je je werk doen, hè.

[05:22.1]
Maar iemand inderdaad die in de maakindustrie werkt, een lasser of een kanter of een verspaner. Ja, h-hoe gaat hij dat over de dag verdelen? Dus dat, ik denk dat er nog best wel wat haken en ogen aan zitten. Zeker. Goed om daar dadelijk ook even. En, en ik zou bij dat soort rollen zou ik me kunnen bedenken dat zes uur daadwerkelijk zes uur is, hè, dus van, van zes tot één in plaats van van zes tot drie of van acht tot drie in plaats van van acht tot vijf. Ja.

[05:47.8]
En dat er bij ander soort banen waar dat, waar dat, je wat meer of in een kantooromgeving zit of, wat meer in een, in een overlegcultuur, of dat daar die zes uur wat meer verspreid worden over een bepaalde periode waardoor je tussendoor andere dingen kunt doen, waardoor je brein even iets anders Ga doen, maar dat je dan wel even niet productief hoeft te zijn, zodat je later weer extra productief bent.

[06:13.0]
Ja, ja. En ik denk dat je dat ook in een acht uurige werkweek of acht uurige werkdag sowieso hebt die momenten. Niemand kan natuurlijk achter elkaar geconcentreerd en. Eigenlijk houden we elkaar gewoon met z'n allen voor de gek. Zeggen dat we 8.00u per dag werken, maar werken helemaal niet 8.00u per dag.

[06:28.7]
Nee, maar denk ook goed is, want ik denk als je echt voor die, die 40 uur en vijf dagen maakt en je bent alleen maar productief en, en stel dat jij belletjes moet afhandelen of echt moet lassen, maar dus niet de spullen bij elkaar zoekt, maar echt alleen maar aan het lassen bent zonder dat daar een stukje logistiek of ander soortige arbeid bij zit.

[06:52.5]
Dat kan toch niemand vol. Dan draai je door. Heb je ook zo'n leuke emoticon bij van die draaiogen. Misschien dat we die wel in beeld kunnen tonen als deze. Ja, maar we moeten, want we gaan van de ene stelling lopen zo een beetje door naar de andere stelling. Dus misschien moeten we eventjes. Zeker. Gabberen.

[07:07.5]
En weet je ook waar de 6 uurige werkdag vandaan komt? Het is jouw handschrift. We maken er vier van. Laten we het op vier houden. Op vier. Ja. Gen Z is niet lui, maar bewaakt gewoon beter zijn of haar grenzen.

[07:23.8]
Ja, ik ben dat duizend procent mee eens. Kan dat duizend procent? Veel. Je bent er roerend mee eens. Ja, ik denk dat deze generatie, en dan heb ik het over de huidige generatie op de jongste generatie op de arbeidsmarkt. Ja, precies. Generatie Z en generatie Alpha komt daar nu, nu achteraan.

[07:41.0]
Die zijn op zoek naar hun eerste bijbanen. Ik denk dat we daar met z'n allen heel veel van, van kunnen leren. Want zelf ben ik millennial. De dingen die zij nu als normaal vinden of waar ze zich in ieder geval over uitspreken.

[07:56.1]
Het zijn dingen die wij vroeger, want ik kijk vooral naar mezelf, gewoon accepteerden. Je rende jezelf voorbij voor de baas, zeg maar. Hoe leuk mijn werk ook was, maar er was weinig ruimte voor je eigen grenzen of, of het aangeven van je grenzen.

[08:13.7]
En ik denk dat dat, dat we nu met een generatie te maken hebben. En soms slaan ze door. Ik wou net zeggen, want jij bent een millennial. Ik ben dan nog van de generatie daarvoor. Patatgeneratie. Ik ben van de patatgeneratie. Kun ook zien, hè. Maar. Jij loopt heel de dag hard. Maakt ook niet uit.

[08:29.5]
Heel de dag. Heel de dag. Maar. Want ik, ik. Ik hoor wat jij zegt. Maar kun jij je voorstellen dat dat de generaties die voor hen komen, dat die zich. Dat die dat wel zien en vinden en ervaren? Tuurlijk. Dat is met alle verandering, denk ik.

[08:47.6]
Maar ik denk ook dat die generatie en, en even disclaimer, want we praten hier altijd over generaties en volgens mij doen we dat niet. Maar om iets te duiden vind ik dat we dat best wel zouden mogen. Ik wil het juist niet stigmatiserend. Ik geloof erin. Als je een generatie begrijpt, dan kun je generatie overstijgend denken.

[09:05.1]
En dat is een disclaimer die geldt voor heel deze podcast. Absoluut. Gaan we duiden even door in een hokje te stoppen. Juist vanuit daar gaan we de verbinding aan. Ja, maar dat scheelt heel veel zure comments. Blijkbaar. En toch vind ik het ook best wel eens leuk als er een zure comment.

[09:20.7]
Maken we daar een podcast over? Ja, ja. Ja. Gaan we die allemaal beantwoorden? Ja, leuk. Dus reageer lekker zuur, dan komen wij erop terug. Ja, Kevin van Houten, ik weet dat het kan. Maar. Maar ik, ik denk dat ook andere generaties. Tenminste, dat is een beetje wat ik hoor bij de bedrijven waar ik kom.

[09:37.4]
Als je van bepaalde elementen hoe een generatie naar werk kijkt of naar privé, maar ook de manier waarop ze AI omarmen of niet. Als je daar zeg maar de, de kan cherrypicken en je kunt vanuit daar de verbinding en, en vanuit begrip de verbinding aangaan.

[09:53.2]
Ja, dat werkt heel goed. En nou ja, kijk gewoon naar, naar ondernemers die die zestig, zeventig, tachtig uur in de week gewerkt hebben, die nog bij hun eerste vrouw zijn. Of misschien bij hun tweede of derde. Ook dit is generaliserend, maar. Maar we moeten wel even bij de, bij de, bij de stelling blijven.

[10:11.5]
Gen Z is niet lui, maar bewaakt gewoon zijn of haar grenzen. Ja, ik denk dat, dat dat hun basishygiëne is. En bij andere generaties werd er gewoon gewerkt. En waar zijn mijn grenzen? Ze kwam dat ook wel gaandeweg ja, maar soms misschien als het te laat was.

[10:27.1]
Ja, en mijn mening is, is dat. Ik vind ze zeker niet lui, maar ik vind er zit een verschil tussen de grenzen die mijn generatie of misschien wel de generatie ervoor helemaal niet hadden, zeg maar. Met alle gevolgen van dien.

[10:42.5]
En de grenzen die nu worden gesteld. Ik vind dat best wel een groot contrast. En ik zou. Eigenlijk zou ik naar een soort van mooie middenweg willen. Meet in the middle. Ja, ja. En als dat is, dan, dan, dan zie ik de generatie Z zeker niet als lui.

[10:59.2]
En ik zie ze nu ook niet als lui. Maar het is wel een manier van denken waar ik persoonlijk wel echt aan heb moeten wennen en soms ook nog wel eens mijn tenen van bij elkaar knijp. Jij zegt dus eigenlijk padellen? Prima, maar na de middag. Dat mag ook gerust voor de middag. Zeker. Ja.

[11:18.4]
Maar dan mag je ook na de middag en na, na de middag, ofwel het begin van de avond ook iets verwachten van diegene. Padeller. Als die dan gedoucht van de baan komt, dan mag er ook gewerkt worden. Zeker. Ja, maar dat lijkt me ook logisch toch? Ja dus.

[11:36.7]
We moeten stoppen met werknemers beoordelen op uren en beginnen met beoordelen op resultaat.

[11:45.0]
Ja, ja, misschien is het een open deur, maar ik ben het daar roerend mee eens. Ja, jij? Zeker. Ja. Alleen hoe, hoe meet je in jouw ogen dat resultaat? Hoe zie jij dat voor je? Nou, je.

[12:02.0]
Ik denk dat je. Ik denk dat je iemand verantwoordelijk moet maken voor zijn of haar taak met de daaraan daarbij behorende resultaten. En dat kan zijn een omzetdoelstelling. Dat kan zijn een Een, een, een in welke rol dan ook een, een, een productiviteitsdoel stellen van een x aantal producten.

[12:18.6]
Dat kan van alles zijn. Dat kan een, een verloop cijfer kan dat zijn voor iemand. Dat kan. Maar is het dan niet meer output dan resultaat? Want wat is verschil tussen output en resultaat? Nou ja, bijvoorbeeld sales. Op moment dat jij goede output hebt, heb je ook die resultaten.

[12:36.2]
Behaal je ook die resultaten. Ja, maar volgens mij zit er volgens mij wel een nuance in. Want als iemand nou stel dertig koude belletjes doet op een, op een dag en, en twee daarvan die, die blijven plakken, dan heeft hij misschien daar niet meteen het resultaat van qua omzet, maar heeft wel output geleverd door te bellen.

[12:58.5]
Maar dat is maar net en dat is wat ik net ook wilde zeggen je maakt met jouw mensen maak je goede afspraken wat je van diegene verwacht. Als je als, als jij als manager twee jaar op dertig telefoontjes een goede output vindt, dan behaalt diegene zijn resultaten.

[13:14.3]
En als je dat in 1.00u doet, prima, maar als je er 20.00u over doet, dan is dat aan diegene. Maar waar ik dan wel een beetje een beetje bang voor ben, is dat er. Nou, het neigt een beetje naar KPI's, maar daar ben ik sowieso allergisch voor. Maar dat dan wordt gezegd als diegene dat dan niet haalt, ja, dan moet je maar 8.00u gaan werken.

[13:33.8]
Nee, dan moet diegene de hulpvraag stellen om het toch te halen. Maar dat vind ik ook een wederzijdse verantwoordelijkheid, vind ik. En degene die het niet haalt, die moet aan de bel trekken en hulp vragen. Maar degene die de resultaten bepaalt en, en, en vaststelt en de output, die moet ook signaleren van: hé, ik, ik, Ik zie dat daar qua output iets mis.

[13:56.7]
En die moet faciliteren dat diegene het wel kan halen. Ja precies. Maar ik ben daar 100%. Ik ben er 100% voorstander van, maar je moet wel echt, echt goede afspraken maken. Want wat wij een keer op kantoor hebben geprobeerd is het, het aantal vrije dagen loslaten. En dan, we noemden het onbeperkt vakantiedagen.

[14:12.8]
Dat slaat helemaal nergens op. Maar het is, het is in ieder geval we hadden niet een vastgesteld aantal vakantiedagen en iedereen dus of dat iemand nou 62 was of iemand was 23. Ze hebben allemaal gevraagd mogen wij alsjeblieft weer een x aantal vakantiedagen zodat we ook kunnen, kunnen beoordelen van oké, het is nu september, ik heb nog zoveel dagen.

[14:32.4]
Oh, dan neem ik dan en dan een paar dagen vrij, want de één kon heel goed met die vrijheid omgaan en had acht weken vakantie wat er staat achterbleef en die ander die zich erg verantwoordelijk voelde voor het resultaat, die heeft in het jaar maar drie weken vakantie opgenomen. Vind ik wel heel eerlijk dat je, dat je dat zegt. Die, die ja. En, en, en.

[14:49.6]
Dus daarom moet je als, als, als, als, als bedenker van ik ga iemand aansturen op resultaten in plaats van op het aantal uren dat iemand werkt. Moet je echt een reëel en een hele goede resultaat afspraak plannen. Of output afspraak wat output en resultaat vind ik nu even hetzelfde. Ja.

[15:07.6]
Zodat het ook haalbaar is en zodat, zodat er ook. Wat wilde ik nou zeggen? Zodat, zodat dus ook heel duidelijk is wat er van diegene wordt verwacht. En, en, en. Stel dat diegene dat dan in 2.00u kan. Nou, dan ben ik heel erg blij en dan ga ik.

[15:22.8]
Wat doet hij dan die andere 4.00u in? Daar wordt niet naar gekeken dan. Daar wordt dan niet naar gekeken. Oké, dat vind ik eerlijk. En ik hoop, ik hoop ook dat op moment dat hij het de ene periode in 2.00u kan en de andere periode blijft hij achter. Nou dan, dan mag ik ook verwachten dat het niet in, in, in 6.00u of 8.00u, maar dat het tien of 12.00u over gedaan wordt.

[15:44.2]
Dat vind ik flexibiliteit en dat vind ik. En stel dat we heel dat uren. Ik ken jouw rubriek niet helemaal, maar stel dat we heel dat urenquotum loslaten, wat denk je dan dat er gebeurt? Nou ja, hetzelfde. Maar nu duiden we het met uren. Want jij stelt mij de vraag van wat als het in 2.00u is?

[16:01.5]
Nou, helemaal goed dan. Maar dan verwachten we ook aan de andere kant dus dat het dat, dat het resultaat of de output moet geleverd worden. En ja, doe het als het reëel is en, en, en als de juiste faciliteiten worden gesteld om het te behalen.

[16:18.3]
En. Zijn er bedrijven die die dat experiment ooit hebben gedaan? Gewoon een. Ongetwijfeld. Gewoon een werkweek. Ongetwijfeld. En er zullen ook en er zijn ook bedrijven en daar heb ik ook wel eens over nagedacht. Dat ik wel eens heb gedacht van we moeten een soort van persoonlijk, persoonlijk resultaat of output en, en daaraan gekoppeld team resultaat en output.

[16:39.7]
Daar koppel ik dan ook een, een team bonus aan. En laten ze met elkaar maar uitmaken wie welk deel van die bonus krijgt. Nou grappig. Maar dat is alleen maar door mijn hoofd gegaan. Dat heb ik nooit geprobeerd, maar dat zou ik wel echt heel tof. En dan heb je zelfsturende teams en heb je teams en mensen die hun verantwoordelijkheid nemen.

[16:56.1]
En ook dat kan niet overal. Nee. Maar ik ben er wel van overtuigd dat daar, daar gaan we wel naartoe. Daar heeft de. Ik heb het gevoel dat daar ook de generaties die er nu zitten en die gaan komen, dat die daar ook wel behoefte aan hebben. Ja, maar ik vind wel dat de generaties ook wel geprikkeld moeten blijven worden.

[17:13.2]
En we moeten niet gaan pamperen en de resultaten of de output laag houden omdat anders mogelijk bepaalde balansen of dingen uit balans zijn. Of er mag best reëel mag ook prikkelend betekenen.

[17:31.5]
Heb je ooit nagedacht en ik wil niet al te ver afdrijven, maar wat wij bijvoorbeeld zelf binnen ons team hebben is dat mijn developers zijn ook eigenaar van bedrijf, dus die hebben daar een stukje winstdeling in. En enerzijds vanuit mijn kant dat ik vind belangrijk om developers techniek is belangrijk onderdeel van ons bedrijf dat te binden aan ons bedrijf, maar anderzijds ook om te belonen.

[17:57.9]
En, en ik weet dat zij dat ook, ook zo ervaren. Zou er een combinatie ooit denkbaar zijn dat je gewoon zegt luister, we spreken geen uren af en je bent gewoon eigenlijk ondernemend binnen een bedrijf met een stukje eigenaarschap? Ja.

[18:14.6]
En dan krijg je een salaris plus een aandeel. Ik vind, maar ook dat moet weer goed georganiseerd en geregeld zijn. Want ik, ik weet niet hoe het bij jou geregeld is en daar moeten we het nu ook niet over gaan hebben, want dan hebben we een andere podcast. Oh ja. Maar wat ik ook regelmatig en dat wordt steeds minder hoor, maar dat er dan een bepaald salaris wordt gesteld minimaal en een enorme bonus.

[18:41.4]
Of inderdaad dat is, dat is heel erg resultaat. Maar dat maar dat vind ik ook voor een werkgever vind ik van je durft geen risico's te nemen. Je durft je goede mensen niet op de juiste manier te belonen. Je wil ze alleen maar belonen op moment dat het resultaat wordt behaald, dat het ook daadwerkelijk wordt. Terwijl jij als werkgever moet faciliteren dat zij het resultaat kunnen halen.

[18:59.3]
En jij bent. Jij bent ondernemer en jij bent dus ook degene die bepaalde risico's loopt op moment dat of de markt tegenzit of. En daar hoeft die werknemer hoeft daar niet de dupe van te zijn. Nee, of hij of zij moet duidelijk weten waar ze ja tegen zeggen. Ja. Dus als de intentie van de werkgever goed is om mensen mede-eigenaar te maken of aandelen te geven of.

[19:20.3]
Dan snap ik het. Maar het moet ook wel bij iemand passen. Iemand moet ook het risico durven nemen van de ondernemer. Je hebt ook een hypotheek en eventueel kinderen. En je gaat niet voor niks. Je gaat niet voor niks ergens werken anders dan begin je voor jezelf. Ja, voor beide iets te zeggen. Risico's, maar ook alle voordelen van dien.

[19:36.2]
Ja, maar goed, laten we. Ja, dan is het inmiddels twee. Een achturige werkdag is vooral een gewoonte die we nooit ter discussie hebben gesteld. Nou, wij net zojuist. Ja, ja. Ja.

[19:52.1]
Nee, maar het is wel 111 een beetje standaard gegeven, denk ik.

[19:58.3]
Ja, er zijn nuances. Je hebt bedrijven die plaats van een uitgaan van een 40 uur per week over vijf dagen gaan ze uit van 36 of van 38 of van 34. Dus dan is het geen acht, maar een 7,2 of 7,4 of 7,5 of whatever. Maar inderdaad, het is wel.

[20:14.6]
Eigenlijk is een soort van een werkdag is 8.00u. Ja, eigenlijk raar, hè? Er ook mensen die die uitgevallen zijn van werk en dus weer aan het opstarten zijn. Die werken dus nooit 8.00u. Die gaan allemaal twee of vier. Dat is ook bijzonder.

[20:30.0]
Om te re-integreren, maar uiteindelijk met als doel om weer naar die acht te gaan. Dus als je denkt oké, iemand is kwetsbaar, die komt uit een verdrietige periode of het is allemaal te veel geworden. Daar ga je dan heel delicaat mee om. Ja, maar niet niet.

[20:45.9]
Niet 8.00u komen werken, want dat is te veel. En alle andere mensen die werken dan acht. Is bijzonder. Ja, maar ja, dat is heel bijzonder. En 8.00u. Maar goed, daar hebben we die discussie hebben we vandaag al geopend. Of, of die, die, die, die niet, niet echt discussie, maar dat standpunt.

[21:02.9]
Ja, ik zit helemaal niet zo in die uren. Ik ben helemaal niet zo met die uren bezig. Veel meer met dit is jouw taak, dit is jouw verantwoordelijkheid, dit is jouw resultaat, dit is jouw output, dit is jouw whatever. Ja en doe het even lekker. En op moment dat het niet binnen gezonde grenzen kan plaatsvinden, ja, dan heb je als werkgever en als werknemer de verantwoordelijkheid om elkaar daar in op te zoeken en te kijken wat kunnen we hierin verbeteren? Ja, precies.

[21:26.1]
En dan ongeacht eigenlijk of het zes of acht is. Dat maakt niet uit. Nee. En persoonlijk vind ik ook en nogmaals moet kunnen. Binnen ons bedrijf kan het. Ik weet ook mensen thuis werken en ik doe dat zelf ook. Dan ben ik ook even lekker buiten en dan zet ik ook de wasmachine aan en.

[21:42.3]
Maar ik denk dat dat als dat door elkaar kan lopen en of je dan aan het einde van de streep stel even gemeten wanneer je naar bed gaat, want dan kun je niet meer werken of. Dan hoef je ook niet meer te werken. Precies. Maar of je dan aan de teller op vier, zes, acht of twaalf of nul staat, wat maakt dat nou uit?

[22:01.4]
Ja, dat vind ik ook. Dat vind ik ook ja. Maar ik blijf er wel bij. Zeker als je gaat kijken naar de jongste generatie op de arbeidsmarkt. Daar is wel behoefte aan. Een in hun ogen goede werk-privébalans. Ja.

[22:16.4]
En op moment dat je het zo loslaat zoals wij het nu ook al een paar keer hebben gesteld van of je kunt in 2.00u of je doet het in 12.00u, dan kan ik me ook voorstellen dat die werk-privébalans niet wordt ervaren. Nee, want dan loopt er nog een hele dag door je dag heen. Ja. Dus er mag best een. Het moet.

[22:32.1]
Het moet afgekaderd zijn. Ja. Maar binnen die kaders moet men de vrijheid voelen om het in te vullen zoals diegene dat denkt. Met alle faciliteiten die diegene nodig heeft met reële, prikkelende resultaten en output. Ik onderschrijf wel.

[22:47.4]
Ik ben zelf best wel kritisch op die 6-urige werkdag. Want ik vind ook als je gewoon in 8.00u kan, maar je kunt als werkgever faciliteren in bijvoorbeeld fruit, maar ook even een momentje naar buiten. Iemand niet helemaal vol plannen met calls.

[23:03.7]
Dan kun je ook in faciliteren binnen die 8.00u dat dan. Mensen hoeven helemaal niet 8.00u productief te zijn. Dat is de grootste nachtmerrie. Kan, maar dat kan ook niet. Nee. En dan blijf ik erbij dat je gewoon goede werkafspraken maakt en diegene de vrijheid geeft om zijn werk uit te voeren zoals diegene denkt dat het dat het moet.

[23:22.3]
Exact. En dat je volgt hoe dat het gaat en daar waar je moet en kunt faciliteren dat je dat ook doet. Ja perfect. Even kijken. Best goed. Maar of dat we de zes of de tien halen, dat weten we. Nee, hè? Maar nu wel tien. Ja.

[23:42.4]
De 6-urige werkdag werkt alleen als managers stoppen met aanwezigheid verwarren met productiviteit. Ja, dat vind ik nou een statement. Ja. Maar ik denk dat we die echt al hebben beantwoord. Ja toch of niet? Ja, zeker. Zeker. Ja, want dat is wel. Ja, je hebt toch ook silent quitting?

[23:57.7]
Dus dat dat mensen thuiswerken en dat moet je maar eens keer op Amazon kijken. Dat zijn gewoon van die kleine machientjes die gewoon constant jouw muis bewegen. Zie zet ze dan gewoon aan. Dan lijkt net of je heel de dag. Heel erg aan het werk bent. En. Ja, precies.

[24:12.9]
Maar dat is aanwezigheid. Dat is echt iets anders dan output productiviteit. Maar op moment dat je dan gaat zeggen van we gaan een 6-urige werkdag introduceren, je bent 8.00u aanwezig, maar je hebt maar 6.00u te werken. Dat vind ik dan ook weer zo. Toch? Ja. Dus eigenlijk komen weer terug op wat we al eerder hebben gezegd daar op resultaat, op output.

[24:35.1]
Goede, prikkelende afspraken maken en laat het. Ja. En maar en maak wel principeafspraken over. Je doet het op maandag, dinsdag, donderdag en vrijdag of je doet het op dinsdag en, en zaterdag. Of je doet het, voor jouw privésituatie is het best om dat vanuit, thuis en 's avonds te doen.

[24:53.3]
Dat soort basisafspraken, die maak je met elkaar. Ja, ik ga er ook van uit dat je gewoon met volwassen mensen werken werkt die gewoon ook zelf kunnen nadenken. En, en. Ja, daar ben ik het mee eens. Maar, het, het, soms dan worden mensen ook te snel losgelaten, waardoor ze ook in een bepaalde situatie komen waar, waardoor ze wat jij, hoe jij het noemt, verzuipen.

[25:13.8]
Waardoor dus ook de werk privébalans uit balans gaat. Want als ze op moment dat ze een gevoel van verzuipen hebben, dan stopt het niet als ze de laptop dicht, slaan, dan blijft het in het hoofd doorgaan. Mooi, hè? Goeie ook, hè? Ja. Je zegt echt leuke dingen. Vind ik ook.

[25:29.0]
Een complimentje voor jou. Hier komt echt wel goede content uit, denk ik. Jij denkt het niet? Ongetwijfeld. Nummer zeven. Mijn geluksgetal. Six of seven zijn. Sorry mensen. Sorry. Bij een arbeidsrelatie hoort geven en nemen.

[25:47.5]
Dat zijn we kwijtgeraakt.

[25:52.1]
Ja, ik weet wel waarom, waarom jij deze stelling heeft, heeft, heeft geformuleerd. Omdat ik, letterlijk heb gezegd dat ik het gevoel heb dat het, het geven-nemenprincipe vroeger met name was geven en tegenwoordig met name nemen.

[26:11.0]
Heel zwart-wit. Ik werk tot vijf, dus ik ben er tot vijf. Als ik tot 10.15u ben, kom ik morgen om 10.30u. En nou ga ik heel erg generaliseren en changeren en, en, en het zwart-wit schetsen. Maar daar waar het toen.

[26:26.8]
Klinkt ook als mensen die niet echt plezier hebben in hun werk. Nou nee, maar het heeft er denk ik helemaal niks mee te maken. Dat is echt het bewaken van het, het, het overdreven bewaken van de grenzen en het gevoel hebben van ja, maar ik heb nou 10 minuten lang gewerkt, dus dan heb ik ook het recht om morgen 10 minuten later te beginnen. Ja.

[26:44.7]
Het is, het is, het is immers zo, hè, op dit moment is dat meer regel dan uitzondering, hè, en, en, en wordt het ook heel normaal bevonden en gevonden. En, maar daar heb ik heel erg aan moeten wennen daar waar ik vroeger ben begonnen met een baan van 8.30u tot met een uur pauze tussen de middag, startte ik vaak om 7.00u 's morgens had ik tijd om achter mijn bureau twee boterhammen te eten en was ik 's avonds om 7.00u, 7.30u thuis, want die planning was niet rond. Ja.

[27:14.2]
Maar hoe voel je daarbij? Echt niet gebeuren. dat moment heel goed. Ja, echt? Omdat ik het superleuk en supergaaf vond. En ik ben ook nog wel een soort van opgroei van jongen. Hup, van werken is nog nooit iemand doodgegaan. En, als je niet goed voor niet lullen maar poetsen.

[27:31.2]
Snap je wat ik bedoel? Ik snap het. Daar waar tegenwoordig veel te veel aan tafel wordt besproken met je kinderen werd vroeger te weinig besproken. En die middenweg. Maar dat geven en nemen dat, dat heb ik wel. Maar vind je dat we doorgeslagen zijn met nemen dan, zoals je net schetst?

[27:48.8]
Ik denk dat dat ja, zeker. Nou nee, niet doorslagen. Het, gegeven is, is dat het nu zo is zoals het is, hè, dus er wordt veel afgebakender omgegaan met werkdagen, werktijden, afspraken.

[28:07.1]
Daar heb ik heel erg aan moeten wennen. Maar dat klinkt op zich niet a-als iets wat heel erg verkeerd is. Maar wa-waar zit dan jouw frustratie? Dat het te rigide is? Of, Dat er ook een stuk flexibiliteit uit is gegaan en dat je een soort van moet smeken van oké, hè, we gaan.

[28:24.6]
We hebben nu een, een, een, een, een meeting of we hebben nu een, een, een, een afspraak kunnen maken om 5.30u of weet ik veel hoe laat. Dat je dan al bij voorbaat komt van dus, dan kun je morgen om 10.00u beginnen. Snap je? Ja. Dat, dat, dat vind ik, hè.

[28:42.5]
En, en, Het is te, te transactioneel als ik, als ik je goed begrijp. En hoe, hoe heb je. Wat ik altijd zeg is alles kan en alles mag. Als jij 's ochtends wil padellen, wat we daarstraks al hebben, hebben benoemd als jij, tussendoor naar de kapper wil, als jij, al jouw mondhygiëne, hygi, naar de tandarts Mondhygiënist.

[29:05.2]
Als je dat allemaal onder werktijd wil doen. Helemaal prima, maar laat dan ook zien en merken dat het voordat je gaat padellen of nadat je bij die mondhygiënist bent geweest, dat het dan ook gewoon dat je je verantwoordelijkheid neemt om je taak en je resultaat en je output wel te behalen.

[29:20.8]
Ja, fair punt. Snap je? Ja, ja, maar dat hoort er allemaal. En dat vind ik geven en nemen. En op moment dat je het gevoel hebt dat er, dat er wel heel erg gepadeld wordt en de was wordt gedaan en die mondhygiënist een bezoek wordt gebracht en vervolgens krijg je daarin wat minder terug als het een keer om 5.30u of 6.00u iets moet gebeuren.

[29:38.9]
Ja, dan moet er iets tegenover staan. Ja, dat begrijp ik wel. Ja, ik ga even die camera weer opnieuw aanzetten, want die zal waarschijnlijk uit zijn en dan kunnen we toch nog eventjes doorgaan. Wie was er aan de beurt? Ik volgens mij. We hebben er allebei drie, dus. Perfect timing.

[29:58.2]
Zit er iets van een slaapstand op dan?

[30:03.2]
Kijk, daar gaat ie. Hé.

[30:09.9]
Take two. Ja. Maar dit was dan stelling zeven hadden we. Hebben we die genoeg een arbeidsrelatie hoort geven en nemen te zijn. Dit zijn we kwijtgeraakt. Ik denk dat we er genoeg over hebben gezegd. Of heb ik te veel erover gezegd? En heb ik jou wel wat, Nee, ik, ik, ik vond je in begin heel erg, terechtstellend in, maar ik uiteindelijk ook dit is weer nuance en ook een beetje, Je wilt niet naar een bepaalde uitwisselbaarheid dat je zegt donderdag 10.10u, dus betekent vrijdag 10.30u.

[30:42.3]
Nou ja, als je daar gewoon een beetje bijhoudt. En ja, ik noem dat altijd ja, dat klinkt misschien gek, beetje emotionele bankrekening, dus er wordt op gestort en er wordt opgenomen. Maar er moet in ieder geval moet je altijd in de plus staan voor jezelf en ook naar de ander toe. Maar ja. Ja en en dat hoeft voor mij tegenwoordig ook niet meer.

[30:59.3]
Dat was vroeger, hè. Vroeger was het zo je werkte 10.00u over en bij Gods genade kreeg je 2.00u bij een manager cadeau. Ik bedoel, dat is dan een kwestie van geven en nemen. Nou, dat is hoeft voor mij ook niet meer, maar. Iets meer het gevoel van hey, ik vind het gaaf dat we hen faciliteren in dit en dat, want we zien het ook terug in dat er een keer 's avonds iets wordt gedaan.

[31:23.7]
Dat een keer 1111 WhatsApp wordt gestuurd of 111 gesprek wordt gevoerd omdat degene met wie ze het gesprek wilden voeren echt niet tussen negen vijf kon. Ja, dat en. Of een gifje. Leuk! Ik heb ooit gifjes gemaakt. Echt? Ja. Ben je zelf.

[31:41.3]
Met lef. Ja, echt leuk. Van greenscreen. Ja, maar lachen. Wat deed je dan? Verschillende dingen dan om om bijvoorbeeld iemand te feliciteren met zijn nieuwe baan. En dan hadden we allemaal slingers en taart en dan stonden we. Stuur eens door. Ja, dat is goed. Ja.

[31:57.1]
Er staat zelfs één selfie van van van een een oud collega inmiddels. Wendy was echt miljoen plus keer bekeken. Wat was met haar telefoon? Zelfs kijken ik die nog kan vinden. Leuk! Misschien een shownote. Leuk! Ja. Nummer acht. Acht.

[32:14.6]
Wacht. We zijn bijna. Bingo! Als je 6.00u wilt werken, mag een werkgever in die 6.00u ook meer van je verwachten. Nee. Wat dan wel? Ja, met zo'n stelling dan, dan neigt het voor mij een beetje als een stok om mee te slaan, weet wel.

[32:34.0]
Dus jij krijgt van mij acht, dus even met behoud van loon. Dan hoef jij van acht ga je naar zes. Maar dan gaan we even afspraken met elkaar maken, want dan ga jij wel output leveren. Ja, zo werkt het natuurlijk niet. Ik denk dat je daar ook in mensen moet faciliteren dat dat ze dan in die 6.00u ook gewoon lekker vooruit kunnen en dat daar ook gewoon bepaald eigenaarschap zit.

[32:59.0]
En ik denk als je mensen dat vertrouwen geeft, mensen moeten er ook mee om kunnen gaan. Dat is de andere kant. Maar als je mensen dat vertrouwen geeft, ja, dan vind ik het heel erg. Straks zou het ook over transactioneel. Dan voelt het heel erg transactioneel van ja, dan krijg je dit van mij, maar dan ga je wel meer output leveren. Zo werkt het niet.

[33:17.9]
Nee, je faciliteert ze in een 6.00 uur een experiment of een pilot en dan ga je eens kijken wat dat oplevert. Nou en ik denk zelfs dat het moment dat jij echt serieus aan die 6 uurige werkdag gaat beginnen, dat de productiviteit en in ieder geval het resultaat en de output hetzelfde is als wanneer je die werkdag als acht uurige werkdag.

[33:37.8]
In onderzoeken zijn mensen ook echt heel kritisch. Kijk, er komen hele mooie dingen uit Ikea of uit Zweden. Ikea dus. En de 6 uurige werkdag hebben we in Nederland rijden klompen en ecstasy. Ja, dat las ik ook. Ja, nou, dat maakt helemaal niks uit. Ja, daar worden mensen ook blij van. Ik wou net zeggen.

[33:54.4]
Klompen. Van klompen in ieder geval. Maar de de de de resultaten zijn echt wisselend. Van van pilot bedrijven die dus die 6 uurige werkdag hebben ingevoerd. Want het blijkt dus helemaal niet productiever te zijn. Maar ik denk dat het dat het.

[34:12.9]
Ik denk als jij, en dat is misschien weer een andere definitie van een 6 uurige werkdag, als we dan toch een beetje bij die 8.00u blijven. En als wij accepteren dat we in die 8.00u niet 8.00u productief zijn, maar 6.00u exact, dan ben ik ervan overtuigd dat het de output en het resultaat hetzelfde is.

[34:30.7]
Misschien moeten we het op die manier doen ja. Wat dus ook betekent dat je dus iemand meer vrijheid geeft in die 8 uurige werkdag die we nu gewend zijn. Ja, vul hem in en 12.00u maakt helemaal geen bal uit en je bent productief voor zes. Ja, en je hebt salaris voor acht. Nou perfect toch? Ja.

[34:49.1]
Nou jongens. Goed komen, hè? Wereld. Hebben jullie opgelet? Cinco. Ocho. Cinco. Grenzen bewaken is iets anders dan alleen aan jezelf denken. Ja Joris, daar ben je denk ik wel mee eens. Zeker.

[35:07.0]
Maar ik wil hem nu ook even anders, want we hebben inderdaad heb ik wel een paar keer wel gezegd dat sommige mensen er best rigide in kunnen zijn in hun grenzen. Maar ik vind ook dat wij als werkgever of ervoor moeten zorgen dat er wel grenzen zijn.

[35:23.8]
We net ook al eerder gezegd dat we dat we kaders stellen waarbinnen we bepaalde resultaten en output van mensen verwachten. Want op moment dat we dat niet doen, dan is die werk-privébalans ook ver weg. Want dan ja, ik denk dat heel veel mensen daar zeker in de huidige periode met met alle prikkels die ze de hele dag krijgen van van, van socials en whatever allemaal.

[35:45.6]
Dat ze een gifjes ja maar er zijn nog gifjes, daar word je alleen maar blij van. Snap ik. Maar ik denk dus ik denk dat dat, dat die grenzen moeten we zeker bewaken en en stellen. Ja, dan kan ook in binnen die grenzen, nou hoeft iemand zijn grenzen niet meer te bewaken, want die is dan vrij om invulling te geven zoals diegene wil.

[36:08.5]
Ja, mooi. Is dat zo? Of niet? Ja, vind ik wel. Of over schreeuw ik je nu? Dat doe jij sowieso nooit. Maar ja, in ieder geval niet in deze podcast. Maar nee. Maar ja, maar uiteindelijk daar gaat het toch om. Vertrouw elkaar een beetje. Stel kaders en daar zit je ook meteen bij.

[36:26.6]
Bij die vorige of huidige generatie generatie Z generatie Alfa. Die hebben gewoon nog niet zo'n groot referentiekader, maar staan wel open om te leren. Dus als je daar samen kaders schept en en verwachtingen schept waarbij je elkaar naar elkaar luistert. Dus niet alleen wij als werkgever, nee, wij als werkgever, maar jij als werknemer.

[36:47.9]
Waar zit nou precies die, die, waar zit die overlap? Waar, waar kunnen we elkaar heel goed vinden? Ja. Voorbeeldjes. Ik, ik, ik ken een, een bedrijf die hadden op, op verzoek van Gen Z, in de, in de bedrijfskantine, vlees afgeschaft. Nou, daar ging die werkgever in mee.

[37:06.3]
Wat er toen gebeurde is dat andere generaties die gingen, zeg maar tegenover zat een friettent. Die gingen daar allemaal expres voor Frikandel en kroketten. Ja, die gingen ze buiten opeten. Ja, dan schieten ze hun doel voorbij. Ja. Terwijl als je gewoon luistert en dit gaat niet over productieve tijd, maar dit gaat gewoon over generaties, op de werkvloer.

[37:23.8]
Kijk met elkaar. Is er ook een alternatief? Kun je vegan eten of kun je vega eten? Ja, ik vind het ver gaan hoor. Ik, ik snap, ik snap een reactie van iemand die frikandel voor het raam gaat eten. Heel eerlijk gezegd. Want waarom? Want dat is heel erg topdown. Dat werkt gewoon niet.

[37:40.5]
Nou A: en waarom moet op moment dat een bepaalde groep of generatie of, of, of team of whatever, zonder het aan een bepaalde generatie te hangen, als die vinden dat er geen vlees meer in de kantine, mag zijn, waarom moet dat dan voor iedereen gelden?

[37:55.7]
Exact. Waarom moet, w, w, ik vind dat zo'n kantine de, moet faciliteren. Daar hebben we het woord weer. Dat iemand die geen vlees wil, dat die andere opties heeft. En dat iemand die wel vlees wil, dat die ook. Oké, ze moeten niet voor elkaar keuzes maken of… Maar daar, daar zit het in.

[38:12.0]
En ik denk ook als je dat dan doortrekt naar die acht of zes uurige werkdag. Geef mensen de vrijheid en, en inderdaad aan de hand van een kader. En misschien dat even uit de generatie, stigmatisering. Kijk gewoon wat de persoon wa-waar hij of zij behoefte aan heeft. Ja.

[38:30.0]
En bied opties en vind elkaar. Ja. Ik denk dat dat heel erg belangrijk is. Dat denk ik ook. Dat denk ik ook. Ik bedacht me net nog iets, want wij hebben ook een, een afstudeerder gehad. Hartstikke goeie. En, waar ik, waar ik echt van ben geschrokken is de concentratieboog van iemand van twintig.

[38:52.7]
Ja. Dit is niet totaal anders, maar ik had echt zoiets van: wow, dit is heftig. Dat iemand, ook al willen we een acht uurige werkdag, die generatie of nee, er zijn er bij die dat gewoon ook echt niet meer kunnen.

[39:11.0]
Al krijgen ze er 1 miljoen voor betaald. Die kunnen het niet meer. Nee, deep work kun je wel trainen natuurlijk, maar inderdaad vaak wordt opgeknipt in kleinere taken. Ja, ik vond het heel heftig. Maar goed, dat is ook weer een andere, ander zicht. Kan je. Ja, hè? Ja.

[39:26.1]
Nee, jij bent, want ik had Cinco. Oh, je had Cinco. Oké, ik heb. En grenzen bepalen is anders dan aan jezelf, hè. Dat was toch de laatste? Ja. Ja. Ik heb nummer één. Hé De werk-privébalans is te ver doorgeslagen naar privé. Hebben we die al een beetje beantwoord? Ik denk het wel.

[39:43.4]
Dat denk ik ook. Wat is jouw mening? Ik vind van niet. En dat, dat, dat zit erin. Als iemand dat blijkbaar nodig heeft, dan moet je dat doen. Alleen waar je wel naar moet kijken is, is duurzaam. Dus als iemand aangeeft: ja, oké, ik krijg het niet voor elkaar.

[39:59.7]
Kan, maar ja, hoe kunnen we dan jou faciliteren? En wat kun je zelf doen? En dat je dat op een andere manier kan, kan benaderen. Of dat het wel haalbaar is. Ja. Nou goed, ik ben het ook wel, me-met jou ook eens.

[40:16.0]
Ik wil ook wel nog wel een keer benoemen en misschien ben ik daar heel ouderwets in. Ja, dat ben je. Dat we niet moeten pam, we moeten niet pamperen. Nee, exact. Snap je wat ik bedoel? Ja. Nee is ook keer een antwoord. En, ja, als een keer iets niet helemaal of gaat zoals je wil of voelt zoals je wil voelen.

[40:36.0]
Of, als dat een keer is, is dat zo. Dat hebben wij toch allemaal? Ja. Hè, daar moeten we, ook daar moet je mee kunnen omgaan. Absoluut. Zo ziet het leven eruit. Dat moet zeker niet de overhand hebben, hè. En moeten ook zeker niet weer terug naar toen ik begon met werken van, van 8.30 uur tot 17.30 is eigenlijk van tot 8.

[40:55.1]
Hè, dat, dat, dat is echt niet goed. Dus het, ik vind het heel goed dat, dat er veel meer, aandacht komt voor die werk-privébalans. Maar moeten elkaar ook niet, gek maken daarin. Precies. zijn volwassen mensen en, werknemers. Ja.

[41:11.0]
En nee is ook een antwoord. Absoluut. Nou, de, de- De laatste jongens. Nummer zes Werkgevers vragen te veel loyaliteit van werknemers die ze zelf niet meer bieden. Werkgevers vragen te veel loyaliteit van werknemers, terwijl ze die loy-loyaliteit niet meer bieden.

[41:30.8]
Daar ben ik het niet mee eens. Ik moet eerlijk zeggen dat ik niet zo heel goed snap. Werkgevers vragen te veel loyaliteit van werknemers die ze zelf niet meer bieden. Ja, als werkgever. Dus de werkgever biedt geen loyaliteit, maar hij vraagt wel loyaliteit van zijn werknemer.

[41:46.0]
Zo lees ik hem. Of tenminste zo, als jij hem voorleest. Ja, maar laten we dan zo, Werkgevers vragen te veel loyaliteit van werknemers die ze zelf niet meer bieden. Maar ja, als dat zo is, dan snap ik het, het gedrag van, Ja.

[42:02.3]
Van hun werknemers. Ja. Als zij, Wat je zaait, zul je oogsten. Nou, ik wou net zeggen en als jij een kernwaarde loyaliteit hebt. Ik, ik stel altijd de vraag: hoe uiten deze kernwaarden zich op de werkvloer? Ja, als dat daar medewerkers niet op, niks op kunnen beantwoorden of kunnen of antwoorden van: nou, ik merk er niks van, want dit, dit, dit en dit, ja, dan kun je dat van je, van je medewerkers ook niet verwachten.

[42:26.3]
Nee. Toch? Ja, de, ja, da-daar ben ik heel met je eens. Want, ja, die kernwaarden, dat is altijd zo'n beetje dertien in een dozijn voelt het. Hetzelfde als dat er in een vacaturetekst wordt gezegd: ja, flexibiliteit.

[42:41.6]
Ja, wat betekent dat? Maak het concreet. Hé, gaan we nu over, over die woorden beginnen? Nee Want dan kan ik nog wel, dan kunnen we nog wel verwijzen naar andere podcast. Absoluut. Maar, maar ja, qua loyaliteit. Ja, kom op. Volgens mij is het zo.

[42:58.3]
Je bent een leuke werkgever waar waar hopelijk een bepaald type mensen bij past en dan moet dat samen een beetje gaan ontstaan. Ja, je moet een. Als werkgever moet je een, een werkomgeving creëren waar de mensen die bij jou passen zich goed in voelen. Ja.

[43:13.4]
Niet iedereen past bij jou. En dat is ook prima. Niet iedereen aannemen of je moet op het moment dat je iemand aanneemt waarvan je denkt van nou, die past misschien niet helemaal in mijn cultuur, maar die heb ik aangenomen om deze reden, moet je ook accepteren dat diegene op een andere manier zijn loyaliteit laat zien dan iemand die helemaal meegaat in een bepaalde sfeer of in een bepaalde. Sekte.

[43:35.4]
Ja, een sekte. Nou ja, maar sommige mensen voelen het wel zo. Ja, dat weet ik. Maar dat ook hartstikke goed. Ja. Ja. Ja, als het maar niet als familie voelt, want dat vind ik echt verschrikkelijk. Ja, dat vind ik ook. Bedrijven. Stop daarmee, alsjeblieft. Nee, maar er zijn er heel veel die daar wel goed op gaan. Echt? Ja.

[43:52.8]
Er zijn ook heel veel mensen die gaan heel goed op een hele formele organisatie. Kan ik me ook helemaal niks bij voorstellen. Nee. Of die gaan heel goed op een organisatie waar iedereen een eigen kantoor heeft en waar het gewoon heel de dag zo stil is dat je denkt van oeh, is er wel iemand?

[44:09.1]
En vervolgens loop je over de gang en alle kantoren zijn gevuld. Dan denk je zo. Zou ook niet mijn bedrijf zijn, maar zo heb je voor ieder bedrijf heb je mensen. En op moment dat jij als werkgever de mensen aan je bindt die ook bij jouw cultuur passen, dan ben ik ervan overtuigd dat zij ook een bepaalde vorm van loyaliteit aan jou laten zien.

[44:33.8]
Maar mensen, hou op met familiegevoel. Ja, maar ik weet je. De familiebedrijven zijn de backbone van ons. Van, van ja, van werk in Nederland, maar sowieso gewoon van Nederland alleen. Zeg maar het kunstmatig uiten van we zijn hier familie.

[44:51.0]
Ja, daar heb ik soms wel moeite mee. Want dan de, de, de nuance tussen familiebedrijf en met z'n allen dan maar familie zijn. Dat zijn echt twee verschillende dingen. Ja. En maar dat wordt in mijn. Het ene familiebedrijf is het andere familiebedrijf ook niet, hè? Dat. Maar ik vind dat soms wordt het door elkaar gebruikt.

[45:09.0]
Want als je kijkt zeker naar een de volgende generatie, die passen heel goed bij een familiebedrijf. Omdat je daar echt, ja zichtbaar bent als persoon. Je bent. Je wordt gehoord, gezien. Precies, je bent. Maar is dat zo bij ieder familiebedrijf? Nee, hoor.

[45:24.4]
Nee, exact dat. Dat sowieso. Alleen dan wordt er vaak de parallel gemaakt, want we zijn familie. Mmm nee. En, en een familiegevoel en een familiebedrijf zijn echt andere dingen. Maar dat, dat. Soms zie je dan hele corporate bedrijven.

[45:41.9]
Ja, we proberen hier een familie te zijn. denk ik nou helemaal niet. Ja. Nou en dan? Dat is misschien wel een mooie afsluiting. Zeker als, als jij het hebt over familiebedrijven. Ik heb negen jaar bij Tens gewerkt. Tens Arts & Moreau bestaat tegenwoordig niet meer, is tegenwoordig Actief Werkt.

[45:58.5]
En Tens was indertijd dat ik er werkte onderdeel van Vbgo. Verenigde Bedrijven Goedmakers familie Goedmakers uit Limburg. En ieder jaar was er een nieuwjaarsborrel en dan stonden de twee toentertijd Ron, Ton en Ronald Goedmakers, de twee broers die het bedrijf op dat moment leidden.

[46:16.3]
Die stonden met hun partner bij de deur iedereen persoonlijk een hand te geven. Uit. En die wilden ook dat alle mensen die bij bedrijven van Vbgo werkten naar Poerendaal of All Places kwamen of Heerlen. En ze zeiden letterlijk van: we willen dat de familie naar huis komt.

[46:33.0]
En dat vond ik toen ik dat voor het eerst hoorde, had ik ook echt zoiets van oe. Maar toen ik daar kwam voor de eerste keer, toen had ik wel zoiets van. Dat is familie. Wow, maar dit is gaaf. Ja. Ik had één van hen had ik ooit gezien en zij wisten gewoon nog. O, jij bent Joris en jij zit op de vestiging in Oss en nou, dat vind ik echt. Dat, dat.

[46:48.2]
En dan geef je iemand een gevoel. Dan mag je het zeggen. En daar ben ik. Maar daar ben ik wel gevoelig voor. En er zijn er ook bij die daar niet gevoelig voor zijn, dus dat moet bij je passen als mens. Maar los van hebben of je nou daar het plakkertje familie op doet, maar daar gaat om persoonlijkheid of, of persoonlijk contact en, en gezien worden. Ja.

[47:03.6]
En als je dat vertaalt naar een familiegevoel of een familie. Alle begrip ja, maar heel vaak is het is het flinterdun. Ja. dan zeggen we nou, we zijn familie. Ja. Want dat betekent ook familie. Dan mag je vechten en dan mag je. Mmm. Ja, en dan zijn we weer over de verkeerde as van familie aan het praten.

[47:19.3]
Dat vind ik ook. Maar we drijven wel een beetje af van het onderwerp hebben. Dat doen we in deel drie. Dat komt ook nog een keer. Misschien moet je een heel weekje hier naartoe komen. Dat we alle gesprekken die we voeren, dat we die opnemen. Ik weet niet of de kijkers. Voor ons zou dat in ieder geval heel leuk zijn. Heel gaaf! Ik kijk ernaar uit. Ik ook. Maar ik vond het weer erg leuk. Dank je wel.

[47:36.1]
Ik denk dat we leuke onderwerpen hebben besproken. Ja. Wat vond je van de, de opzet en de vorm? Ja, helemaal geweldig. Ik, ik. Dat gebrabbel en de mensen helemaal heel veel. Maar denk je dat ook de, de, de, de laatst toetredende generatie op de arbeidsmarkt dit ook ontzettend aansprekend vindt? Nee, want we zijn nu 47 minuten en een beetje onderweg en die waren echt naar een minuut of vier.

[47:53.7]
Ja, maar we gaan. Maar we gaan deze podcast ook opknippen in 435 ienieminie podcastjes. Dus dat moet voor iedereen wel aanspreken. Ja of nee. Die wordt heel, heel mooi. En de hamvraag nu natuurlijk is ga jij de zesurige werkdag doorvoeren hier?

[48:09.5]
Nou, ik denk dat die onbewust al enigszins doorgevoerd is. Ja, mooi. En misschien is dat ook wel mooi. Ik denk dat ik als, als, als mijn collega's dit horen ben ik ook wel heel erg benieuwd naar hun reactie. Horus van Joris. Nou, ik, ik heb.

[48:26.1]
Toevallig heb ik ook. Toen wij deze podcast aan het voorbereiden waren heb ik ook Jet al aangegeven van ik ga van deze podcast ook een Horus van Joris maken. Echt? Ja leuk, hè? Dan kijk ik op mijn beurt dan weer eens vooruit. Naar uit. Vooruit.

[48:41.7]
Nee, we moeten echt nu stoppen. Ja, we gaan ermee stoppen. Nou dank je wel allemaal. Dank je wel Joris. Dank je wel voor het luisteren naar de recruiter aan het woord. Ben jij geïnspireerd geraakt? Wil je sparren of heb je een vraag over het mooiste vak dat er is?

[48:59.0]
Neem dan contact met me op. Dat kan via welkom@jorisBverhoeven.nl of 0646013627. Recruitment is een vak, geen hogere wiskunde. Tot de volgende keer!